Home   Projekt Edukacyjno- Wychowawczy „Bawię Się Z Mamą I Tatą”

Projekt Edukacyjno- Wychowawczy „Bawię Się Z Mamą I Tatą”

Projekt Edukacyjno- Wychowawczy „Bawię Się Z Mamą I Tatą”

PRZEZNACZONY DLA DZIECI 4-5 LETNICH

REALIZACJA W ROKU SZKOLNYM

2013/2014  oraz 2014/2015

 

 

                     Opracowanie i realizacja: Sylwia Sękowska – Moryń

                                                                   Edyta Wendler – Kamaszko 

I.  CHARAKTERYSTYKA PROJEKTU

        Projekt jest skierowany do rodziców i dzieci 4-5 letnich. Czas wspólnej zabawy z rodzicami jest dla dziecka bardzo ważny, dzieci są wówczas zachwycone i szczęśliwe.  W czasie wspólnych działań z rodzicami dzieci będą miały możliwość sprawdzić i rozwinąć swoje zdolności, budować konieczny w życiu szacunek do samego siebie. Realizacja projektu  będzie odbywała się poprzez wspólne zajęcia z rodzicami: otwarte i warsztatowe.

Program jest zgodny z podstawa programową wychowania przedszkolnego zatwierdzoną przez MEN( Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 stycznia 2009 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół – Dz. U. z 2009 r. nr. 4, poz. 17.zał. nr 1).

 

  II. CELE PROJEKTU

 

Cele ukierunkowane na dziecko wyznaczają następujące zadania:

 

  1. Odkrywanie, rozwijanie indywidualnych potrzeb i zainteresowań dziecka.
  1. Rozwijanie inwencji twórczej w różnych formach aktywności zabawowej.
  2. Rozwijanie pomysłowości i wyobraźni w działaniu poprzez dostarczanie dziecku materiałów, narzędzi i środków oraz wskazywanie na różne możliwości ich wykorzystania
  3. Zaspokajanie poczucia bezpieczeństwa, akceptacji, budowaniu pozytywnego obrazu samego siebie, w grupie rówieśniczej.

 

Cele ogólne:

 

  1. Rozwijanie aktywności dzieci.
  2. Zaspokajanie potrzeby bliskości z rodzicami i rówieśnikami.
  3. Wspomaganie i ukierunkowanie rozwoju dziecka zgodnie z jego potencjałem i możliwościami rozwojowymi.
  4. Aktywne uczestnictwo rodziców w zadaniach i problemach rozwiązywanych przez dzieci.
  5. Dostarczanie nowych przeżyć i emocji związanych ze wspólnym działaniem dziecka i rodzica.
  6. Budzenie otwartości i spontaniczności w wyrażaniu własnych myśli, pomysłów i emocji.

 

Cele szczegółowe:

Dziecko:

  • poznaje swoje możliwości i zainteresowania,
  • uczy się samoakceptacji i akceptacji innych,
  • odbiera i rozumie treści przekazywane przez niewerbalne środki wyrazu
  • uczy się wyrażać swoje przeżycia w różnych formach działania
  • uczy się współpracy w grupie,
  • odczuwa radość z podejmowanego wysiłku i wspólnej zabawy z rodzicem
  • usprawnia małą i dużą motorykę,
  • rozwija wyobraźnię i fantazję,
  • poprawia werbalizację i komunikację,
  • uczy się radzenia sobie z problemami i emocjami,
  • kształci zdolności poznawcze: pamięć, uwagę, zmysł obserwacji, wyobraźnię, myślenie
  • pogłębia swoje doświadczenia oraz zdobywa nowe.

Rodzic:

  • aktywnie współdziała z dziećmi podczas wspólnej zabawy,
  • wspiera dziecko w jego zmaganiach z trudnościami i nowościami,
  • buduje w dziecku jego poczucie podmiotowości,
  • buduje pozytywne relacje z dzieckiem

 

 III. PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW

 

W celu przeprowadzenia prawidłowej realizacji projektu istotne jest stosowanie metod i technik aktywizujących przy jednoczesnym ograniczaniu metod podających. Tak opracowane zajęcia i warsztaty będą zachęcały dzieci do samodzielności w rozwiązywaniu problemów, uczyły współpracy w grupie, wzmacniały wiarę we własne możliwości. Czas spędzony ze swoim rodzicem/opiekunem przyniesie efekty zarówno dla dzieci jak i dorosłych. Celem wspólnych działań poprzez stosowane metody i formy pracy jest zaspokajanie potrzeb    psychofizycznych  dzieci oraz umożliwienie rodzicom spędzenia czasu z dzieckiem, poświęcenia mu swojej uwagi i aktywnego uczestniczenia we wspólnych działaniach.

 

Metody czynne:

  • Metoda samodzielnych doświadczeń –  stwarzanie dzieciom warunków do swobodnego wypowiadania się, poszukiwania i bezpośredniego przeżywania
  • Metoda zadań stawianych do wykonania – pobudzenie aktywności   mobilizowanie dzieci do skupienia uwagi,  zachęcanie do podejmowanie określonych zadań
  • Metoda ćwiczeń utrwalających – pozytywna motywacja dzieci do samorzutnego utrwalania poznanych czynności i treści.

 

Metody percepcyjne:

  • Metoda obserwacji i pokazu

 

Metody słowne:

  • Swobodna rozmowa
  • Dialog
  • Opis

 

Formy:

  • Przedmiotowa: wychowanie przez działalność poznawczą zadaniową, zabawową.
  • Organizacyjna: wychowanie przez działalność grupową, zbiorową.

 

IV. EWALUACJA

 

Wspólne zajęcia z rodzicami zarówno otwarte jak i warsztatowe wpływają na harmonijny rozwój wszystkich analizatorów przy czym odbywa się to w sposób bezstresowy, a dostarczający wiele radości i satysfakcji. Zajęcia te są również niezawodną formą oddziaływań wychowawczych. Dziecko uczy się współdziałania w grupie, odpowiedzialności za swoje działania, ma świadomość, że pełni bardzo ważną rolę w grupie. Mam nadzieje, że efektem realizacji programu będzie wzmocnienie w rozwoju wychowanków ich kreatywności intelektualnej ,ponieważ szczególnym oddziaływaniom pedagogicznym poddane będą takie cechy myślenia jak: oryginalność, elastyczność, giętkość. Ważne jest aby rozwinąć u nich poczucie samodzielności, większej wiary w siebie i we własne możliwości .

Poznanie dziecka powinno być wspólnym dziełem rodziców i nauczyciela tak jak wspólnym powinno być wychowanie i nauczanie. Dobra współpraca nauczyciela z rodzicami, wzajemna akceptacja i zrozumienie procentują w efektach oddziaływań edukacyjnych. Dzięki spotkaniom w ramach realizacji projektu nawiązanie bliskiego kontakt z rodzicami, pozwoli uzyskiwać pełniejsze efekty pracy dydaktyczno-wychowawczej.

Ewaluacji będzie podlegać: atrakcyjność  zajęć dla dzieci i rodziców jego użyteczność(czego dzieci nauczyły się w czasie zajęć), strategia(czy stosowane metody są skuteczne). Po dokonaniu ewaluacji na koniec roku, program będzie zgodnie z jej wynikami modyfikowany i realizowany w następnych latach.

Badania ewaluacyjne powinny być prowadzone na bieżąco, i na zakończenie każdego roku szkolnego.

 

Cele ewaluacji:

  • Dostosowanie doboru i zakresu treści programowych do potrzeb dzieci, możliwości realizatorów programu i uwarunkowań przedszkola,
  • Określenie skuteczności programu.

 

 Kryteria ewaluacji:

  • Trafność doboru treści programowych,
  • Dostosowanie do realiów przedszkola,
  • Spójność wewnętrzna programu,
  • Efektywność i przydatność programu

 

Narzędzia ewaluacji

 

  • Ankiety dla rodziców na koniec roku szkolnego
  • Wywiady – zbieranie opinii dzieci
  • Zadania kierowane do dzieci, wymagające praktycznych umiejętności
  • Opinia dyrektora placówki

 

Rok szkolny 2013/2014

 

GRUPA 4 LATKÓW

 

1. „Kolory jesieni” – Scenariusz zajęć  warsztatowych z udziałem dzieci i rodziców.

Sylwia Sękowska – Moryń, Edyta Wendler – Kamaszko

2.„Ja i Ty – zabawy sprzyjające pozytywnym relacjom w grupie”- Scenariusz zajęć  warsztatowych z udziałem dzieci i rodziców.

Sylwia Sękowska – Moryń, Edyta Wendler – Kamaszko

3. „Wielkanoc tuż, tuż”- Scenariusz zajęć warsztatowych dla rodziców i dzieci.

Sylwia Sękowska – Moryń, Edyta Wendler – Kamaszko

4. „Bawimy się razem”- Scenariusz zajęć ruchowych w grupie dzieci 4 letnich z udziałem rodziców

Sylwia Sękowska – Moryń, Edyta Wendler – Kamaszko

 

 

Rok szkolny 2014/2015

 

GRUPA  5 LATKÓW

 

1.„Mali badacze”- Scenariusz zajęć  warsztatowych dla dzieci i rodziców.

Sylwia Sękowska – Moryń

2. „ Nie wyrzucaj tego- zrób coś fajnego” – Scenariusz warsztatów ekologicznych.

Sylwia Sękowska – Moryń

3. „ Mamo, Tato idę do szkoły”-  Scenariusz zajęć warsztatowych dla rodziców i dzieci

Sylwia Sękowska – Moryń

4. „Dbamy o zdrowie”- Scenariusz zajęć warsztatowych dla rodziców i dzieci

Sylwia Sękowska – Moryń

  

 

Rok szkolny 2013/2014

 

1. „Kolory jesieni” – scenariusz zajęć  warsztatowych w grupie dzieci 4 letnich z udziałem rodziców

Miejsce: sala przedszkolna grupy  4 latków.

Uczestnicy: 27 dzieci 4 letnich wraz z  jednym z rodziców/ opiekunów.

Czas trwania: 90 min.

 

Cele ogólne:

  • rozwijanie twórczej aktywności dzieci,
  • pobudzenie otwartości i spontaniczności w wyrażaniu własnych pomysłów,
  • rozwijanie procesów poznawczych,
  • umiejętne wyrażanie swoich emocji w relacji z rówieśnikiem i osobą dorosłą.

 

Cele   operacyjne:

  • dziecko odbiera i rozumie treści przekazywane przez niewerbalne środki wyrazu,
  • dziecko aktywnie uczestniczy w zabawach, potrafi być twórcze,
  • stara się wyrażać swoje emocje za pomocą ruchu, gestu, słowa,
  • podejmuje próby porównywania i dostrzegania podobieństw i różnic między przedmiotami z uwzględnieniem dwóch cech,
  •  wdraża się do przestrzegania zasad obowiązujących w grupie,
  • czerpie radość i satysfakcję ze wspólnych działań z rodzicem.              

 

Metody:

  • podające: – rozmowa, instrukcja dotycząca przebiegu zabaw,
  • percepcyjne: pokaz,

 

Aktywizujące:

  • pedagogiki zabawy,
  • praktyczne działanie,

 

Formy:

  • Przedmiotowa: wychowanie przez działalność poznawczą zadaniową, zabawową.
  • Organizacyjna: wychowanie przez działalność grupową, zbiorową.

 

Pomoce:

Opowiadanie „Jesień w lesie”( autor nieznany , zbiory własne), Płyta CD „Cztery pory roku” A.V. Vivaldi, kolorowe wstążki, materiał przyrodniczy – dary jesieni, woreczki, podkładki, plastelina, bukiet jesiennych liści, płyta CD z podkładem  ilustrującym jesienne zjawiska pogodowe.

 

Przebieg:

I.

1. Powitanie rodziców i dzieci.

Powitanie uczestników słowami „Witam wszystkich, którzy:

  • przybyli do jesiennej krainy,
  • lubią wesoło się bawić,
  • lubią kolory (wymieniamy kilka podstawowych kolorów z jednoczesną prezentacją tych kolorów).

Podczas powitania po każdym zdaniu machamy do uczestników, rodzice i dzieci, których dotyczą słowa powitania podnoszą ręce.

2. Zaproszenie do improwizacji ruchowej  „Jesienny dzień” w oparciu o treść opowiadania „ Jesień  w lesie”( w tle utwór „Cztery pory roku – jesień” –Vivaldiego.

Uczestnicy wsłuchując się w opowiadanie czytane przez nauczycielkę i improwizują ruchem jego treść w sposób dowolny ( rodzic ze swoim dzieckiem).

Opowiadanie „Jesień w lesie” 

W piękny jesienny dzień, gdy na niebie świeciło złote słońce dzieci wraz z rodzicami wybrały się na spacer do lasu. W lesie rosło dużo wysokich drzew, ale pomiędzy nimi widać też było0 niskie drzewa. Wiał delikatny wiaterek, który poruszał gałęziami drzew. Na gałęziach siedziały ptaki, które jeszcze nie odfrunęły do ciepłych krajów. Gdy ptaki usłyszały kroki, odfrunęły. Dzieci dotarły na piękną polanę i usiadły na niej, ale co to słychać z oddali głosy rodziców HOP, HOP, dzieci po cichu odpowiedziały HOP, HOP i tak się odnaleźli. Każde dziecko przytuliło się do swojego rodzica. Nagle na niebie pojawiły się chmury z których zaczął padać drobny deszcz, dzieci i rodzice schowali się pod drzewami , ale deszcz padał coraz mocniej i zaczął wiać wiatr. Wiatr wiał coraz mocniej i mocniej. Wszyscy postanowili wrócić do domu, ciężko im było iść, przeskakiwały kałuże, które utworzyły się na drodze. DOM był już niedaleko , kiedy udało się wszystkim dotrzeć bezpiecznie do swojego domu wiatr rozdmuchał ciężkie , ciemne chmury deszcz przestał padać i zaświeciło słońce. Tak zakończyła się leśna przygoda.

 

II.

3. Zagadki ruchowe

Rozpoznawanie przez dzieci i rodziców zjawisk jesiennych i czynności związanych z jesienią w oparciu o gesty i czynności prezentowane przez nauczycielkę. Po odgadnięciu każdej czynności lub zjawiska pogodowego wszyscy starają się powtórzyć gest lub zinterpretować go indywidualnie.

4. „Czarodziejski koszyk”

Rodzic otrzymuje woreczek z przygotowanymi darami jesieni, dziecko próbuje odgadnąć za pomocą dotyku – co to jest. Dziecko od rodzica otrzymuje brawa za prawidłowo wykonane zadanie.

5. „Jesienna pogoda”

Prezentacja przez nauczycielkę czterech melodii zróżnicowanych pod względem tempa i dynamiki. Rodzice i dzieci określają zjawisko pogodowe pasujące do danej melodii, a następnie przedstawiają ruchem dane zjawisko pogodowe, wykorzystując kolorowe wstążki.

(wiatr, deszcz, burza, słoneczna pogoda).

6. „Jesienne obrazki”

Rodzic ze swoim dzieckiem układa obrazek z materiału przyrodniczego. Na podkładkach pokrytych warstwa plasteliny, układanie dowolnych wzorów i form z owoców i nasion jesiennych drzew. Po zakończeniu pracy każde dziecko ze swoim rodzicem prezentuje swój obrazek przed pozostałymi uczestnikami.

 

III.

7. Zabawa w kole

Wszyscy uczestnicy stają w kole, nauczycielka pozostaje w środku koła, trzymając jesienny liść, na melodię „Mam chusteczkę haftowaną”, nauczycielka śpiewa piosenkę:

„Mam listeczki kolorowe, żółte i czerwone

Kogo dotknę lekko nimi, przyjdzie tutaj do mnie”

Następnie dotyka wybranego uczestnika, któremu przekazuje liść, wybrana osoba pozostaje w kole i zabawa zostaje powtórzona. Piosenkę mogą śpiewać wszyscy uczestnicy.

8. Zabawa na zakończenie „ Uśmiechnięta buzia”.

Rodzice i dzieci wskazują wzajemnie części twarzy zgodnie z tekstem wierszyka „ Kropka, kreska” (autor nieznany). kropka-oczy, kreska- nos, kreska- usta okrągłe kółeczko- cała głowa.

„ Kropka, kropka

Kreska, kreska

Okrągłe kółeczko

Uśmiechnięte mamy buzie

Jak złote słoneczko”

Podziękowanie dzieciom i rodzicom za mile spędzony czas.

 

 

2.„Ja i Ty – zabawy sprzyjające pozytywnym relacjom w grupie”- Scenariusz zajęć  warsztatowych w grupie dzieci 4 letnich z udziałem rodziców.

 

Miejsce realizacji: Przedszkole Miejskie nr 1 w Gubinie

Uczestnicy: Dzieci 4 letnie wraz z rodzicami

Czas trwania: 2 godziny.

 

Cele ogólne:

  • integrowanie dzieci i rodziców
  • nawiązanie kontaktów z rodzicami
  • wymiana doświadczeń rozwijanie poczucia bezpieczeństwa i akceptacji
  • odczuwanie radości z podejmowanego wysiłku i wspólnej zabawy
  • nabywanie umiejętności wyrażania muzyki ruchem
  • rozwijanie różnych form ekspresji

 

Cele operacyjne:

  • dziecko bierze aktywny udział w zajęciach,
  • dziecko nabiera świadomości przestrzeni i działa w niej,
  • dziecko współdziała z rodzicem lub rówieśnikiem,
  • dziecko wyraża swoje przeżycia w różnych formach działania,
  • dziecko reaguje na określone sygnały.

 

Metody:      

  • Aktywizująca – elementy pedagogiki zabawy   

 

Formy:

  • Przedmiotowa: wychowanie przez działalność poznawczą zadaniową, zabawową.
  • Organizacyjna: wychowanie przez działalność grupową, zbiorową.

 

I.    powitanie

  1. Powitanie w kręgu. Iskierka przyjaźni – nauczyciel wypowiada słowa „Puszczam iskierkę w krąg – nie wróci do moich rąk”. Przyjazny uścisk wędruje po kole i wraca do nauczyciela. Jest to nasz ukryty znak, że jesteśmy do siebie przyjaźnie nastawieni.
  2. Przypomnienie zasad zachowania w grupie. Przytwierdzenie zasad na drzewie zasad.

 

Zasady:

  • Gdy jedna osoba mówi – reszta słucha
  • Jesteśmy dla siebie mili
  • Słuchamy siebie nawzajem
  • Nie przeszkadzamy innym podczas zabawy
  • Zwracamy się do dorosłych: „Proszę Pani/Pana”
  • Pozostawiamy po sobie porządek.
  1. „Wizytówka”- rodzice wykonują proporczyk z kolorowego papieru wydzierając jakiś kształt i wpisując swoje imię. W rozsypce wyszukujemy osoby, które mają wizytówkę w tym samym kolorze. Zadaniem uczestników jest przywitać się z tymi osobami i zamienić kilka zdań.
  2. „Serca” – zabawa przy muzyce polegająca na kolorowaniu serc wyciętych z papieru. Taniec przy sercach ułożonych w kole. Gdy muzyka cichnie kolorujemy serca, na dźwięk muzyki tańczymy dalej poruszając się ruchem zgodnym do ruchu wskazówek zegara. Gdy serca są już gotowe przecinamy je na pół w nietypowy sposób – prowadzący dzieli grupę na pół i rozdaje połówki serc w dwóch turach tak by osoby odnalazły swoją drugą połówkę. Zadaniem odnalezionych złamanych serc jest rozmowa na dowolny temat.

 

 II„Tańce i pląsy przy muzyce”(klanza)

 

  1. „Zawiążemy koło” – wspólny taniec w kole do muzyki z płyty CD.
  2. „Gimnastyka” – taniec w rozsypce. Zwrotka 1 „Najpierw w górę trzy podskoki hop, sa, sa! Potem dwa skłony na boki, raz i dwa. W górę ręce, prosto nogi, stój jak my! I opuszczaj do podłogi, raz, dwa, trzy.”
  3. Gimnastyka na siedząco – improwizacja ruchem do tekstu, siad podparty, nogi wyprostowane.

„Gdy słoneczko świeci złote i wiaterek biorę rower – jadę z Tatą na spacerek.                   Na kamieniu trach i opona bach. Gdy chcesz dalej podróżować – musisz koło napompować. Sprawdź kolana, gdy jest rana – naklej plaster i możemy jechać znów”.

  1. „Ślepiec” – dzieci mają zamknięte oczy, rodzice oprowadzają dzieci po sali. Zadaniem rodziców jest wskazanie drogi i opowiadanie dziecku co widzi przed sobą.
  2. „Pociąg” – rodzice dobierają się w pary tworząc tunele pod którymi przejeżdża pociąg. Śpiewamy piosenkę „Jedzie pociąg po torze…”

 

III. Zabawy wyciszające

 

  1. „Baranki” – masażyk pleców do muzyki z płyty CD. Zadaniem uczestników zabawy jest wcielenie się w postać echa, które powtarza tekst i ruchy po nauczycielu.
  2. Masażyk pleców: „Płynie sobie rzeczka”

„Płynie sobie rzeczka, przyszła pani na szpileczkach, idzie słoń, stado słoni, idzie koń, stado koni, świecą dwa słoneczka, idzie sobie szczypaweczka, pada drobniutki deszczyk, czy czujesz ten dreszczyk?”.

 

IV.  Zabawy z chustą animacyjną

 

  • Usypianie misiów – wolne kołysanie chustą do muzyki.
  • „Namiot” – na znak nauczyciela wszyscy w tym samym momencie chowają się pod chustą.

 

V. Zakończenie

 

Rodzice podając sobie piłkę kończą zdanie: „Podobało mi się …” oraz „Było dla mnie trudne …”. Dzieci rysują buźkę – w zależności od tego, czy się podobało – uśmiechniętą, jeśli się nie podobało – smutną itp.

  

3.„Wielkanoc tuż, tuż”- Scenariusz zajęć  warsztatowych w grupie dzieci 4 letnich z udziałem rodziców.

 

Miejsce realizacji: Przedszkole Miejskie nr 1 w Gubinie

Uczestnicy: Dzieci 4 letnie wraz z rodzicami

Czas trwania: 2 godziny.

 

Cele ogólne:

  • zapoznanie z ludowymi zwyczajami wielkanocnymi,
  • integrowanie środowiska rodzinnego z przedszkolem,
  • rozwijanie logicznego myślenia i kształcenie spostrzegawczości,
  • rozbudzenie inwencji twórczej.

 

Cele  operacyjne:

  • układa sylwety wg wzrastającej liczby wzorów
  • dziecko potrafi podać słowa, które kojarzą się z Wielkanocą
  • dziecko układa obrazek, opowiada jego treść,
  • wspólnie z rodzicem dobiera podpis do obrazka,
  • wesoło bawi się z innymi dziećmi
  • stara się zaprojektować i wykonać wspólnie z rodzicem kartkę świąteczną

 

 Metody:

  • podające: – rozmowa, instrukcja dotycząca wykonania zadania.
  • percepcyjne: pokaz, obserwacja.

Aktywizujące:

  • pedagogiki zabawy
  • praktyczne działanie

 

Formy:

  • Przedmiotowa: wychowanie przez działalność zadaniową, zabawową.
  • Organizacyjna: wychowanie przez działalność grupową, zbiorową

 

 

Pomoce:

wydmuszka na patyczku, maskotka kurczątko, sylwety pisanek z różną ilością figur geometrycznych (z tyłu sylwet naklejone litery), kartki i ołówki, duże sylwety jajek wycięte z szarego papieru, obrazki o tematyce wielkanocnej pocięte na części (koszyk, pisanka, malowanie jajek, robienie ciasta, mazurek, palma, stroik, oblewanie wodą, kartka wielkanocna, baranek, prezent), podpisy do obrazków, sylwety talerzy wycięte z brystolu, kartki z imionami dzieci, sylwety pisanek z napisanymi literami ,materiały do wykonania kartek świątecznych: sztywne kolorowe kartki, skrawki kolorowej flizeliny, papier i stare torebki do pakowania prezentów, papierowe wstążki, bibuła do dekoracji kwiatów, papierki po cukierkach, wycinanki, stare pocztówki świąteczne, klej szkolny, brokat w kleju, nożyczki, płyta z muzyką do zabaw, płyta z piosenką.

 

 

I.

1. „Powitanie” – zabawa integracyjna.

Nauczycielka, dzieci i rodzice stoją w kole. Podają sobie kolejno wydmuszkę na patyczku

stylizowaną na kwiat i mówią słowa powitania, pięknie się przy tym uśmiechając:

Maciek wita Anię, Ania wita mamę Oli, Ola wita Huberta itd.

 

2. „Jakie to święta ?” – wprowadzenie do tematu zajęć.

Na tablicy znajdują się kolorowe sylwety pisanek z różną ilością wzorów (figury        geometryczne. Dzieci przeliczają je, następnie układają pisanki wg wzrastającej liczby wzorów. Nauczycielka odwraca pisanki (na każdej pisance jedna litera),  rodzice odczytują nazwę świąt: WIELKANOC.

 

 3. Zabawa w „skojarzenia” – dzieci podają jak najwięcej słów, które kojarzą im się z nazwą

świąt Wielkanoc.

 

II.

4. „Kurczątko” W. Szumanówny – wierszyk do rysowania.

Nauczycielka zwraca uwagę na to, że jajko i kurczątko najbardziej kojarzą się wszystkim z Wielkanocą, dlatego też za chwilę wszystkie dzieci spróbują narysować takie kurczątko wylęgające się z jajeczka. Nauczycielka recytuje wierszyk i jednocześnie rysuje kolejne etapy „narodzin kurczątka”. Przy powtórnej recytacji dzieci oraz rodzice rysują samodzielnie.

 

          Z jajeczka się urodziło…                             

          Główkę najpierw wychyliło.

          Na dwie nóżki

    Wyskoczyło…

          Czarne oczka otworzyło,

          Dziobek mały rozchyliło,

          Że jest głodne zakwiliło…

kurczak

5. „Taniec kurcząt w skorupkach”

 

     Dziecko z rodzicem biorą się za ręce i tańczą na dużej sylwecie jajka wyciętej z szarego

papieru

 

 6. „Lubię święta, bo…”                                                                                                                 Nauczyciel zaczyna zdanie, dzieci kolejno kończą. Dziecko mówiąc o swoich odczuciach trzyma w ręku maskotkę – kurczątko, kiedy skończy, podaje ją koledze obok.

 

7. „Wielkanocne obrazki” – zabawa dydaktyczna.

Dzieci w parach układają w całość obrazek pocięty na części, następnie wspólnie omawiają, co dany obrazek przedstawia. Rodzic dobiera podpis dziecko odczytuje go globalnie właściwy podpis.

9. „Kwoki, koguty i kurczątka” – zabawa ruchowa przy muzyce.

Rodzice są kwokami (matki) lub kogutami (ojcowie) – ustawiają się po bokach sali, dzieci to kurczątka. Gdy gra muzyka, dzieci naśladują sposób poruszania się kurcząt (spacerują, podskakują, machają „skrzydełkami”, grzebią „pazurkami”), muzyka milknie – szybko chowają się pod „skrzydłami” kwoki lub koguta (przytulają się do swojej mamy lub taty).Zabawa powtarzana jest kilka razy.

 

10. „Kolorowe pisanki” – zabawa dydaktyczna.

Każda para rodzic – dziecko otrzymuje 2 talerze papierowe z napisanymi imionami OLA, ALA oraz sylwety pisanek z literami drukowanymi odpowiadającymi imionom  znajdującym się na talerzach. Dzieci wspólnie z rodzicami odczytują imiona i dopasowują litery znajdujące się na pisankach do właściwych talerzy.

 

 

11. „Świąteczne kartki”

Dzieci wspólnie z rodzicami projektują i wykonują ekologiczne kartki z różnorodnych   nieużytków i materiałów plastycznych.

 III.                                                                                             

 12. Zakończenie

Rodzice podając sobie piłkę kończą zdanie: „Podobało mi się …” oraz „Było dla mnie trudne …”. Dzieci rysują buźkę – w zależności od tego, czy się podobało – uśmiechniętą, jeśli się nie podobało – smutną itp.

 

 

4.„Bawimy się razem”- Scenariusz zajęć ruchowych w grupie dzieci 4 letnich z udziałem rodziców

 

Miejsce: sala przedszkolna grupy  4 latków.

Uczestnicy: dzieci 4 letnie wraz z  jednym z rodziców/ opiekunów.

Czas trwania: 90 min.

 

Wykorzystanie elementów metody Weroniki Sherborne

 

Cele ogólne:

 

  • kształtowanie poczucia bezpieczeństwa , akceptacji samego siebie , swojego ciała
  • kształtowanie spontaniczności i pewności siebie .
  • wyczuwanie własnego ciała i ciała partnera .
  • nawiązanie kontaktu i współpracy z partnerem i grupą .
  • kształtowanie więzi z rodzicami . 

 

 

Cele   operacyjne:

  • dziecko poznaje własne możliwości swojego ciała, nabywa większej pewności,
  • Ø wyzwalanie poczucia satysfakcji związanej z wysiłkiem fizycznym,
  • dziecko bierze aktywny udział w zajęciach,
  • dziecko nabiera świadomości przestrzeni i działa w niej,
  • dziecko współdziała z rodzicem lub rówieśnikiem, 

 

Metody:

  • podające: – rozmowa, instrukcja dotycząca wykonania  zadania.
  • percepcyjne: pokaz, obserwacja.

 

Formy:

  • Przedmiotowa: wychowanie przez działalność zadaniową, zabawową.
  • Organizacyjna: wychowanie przez działalność grupową, zbiorową.

 

Pomoce: koce dla każdej pary – rodzica i dziecka.

 

Przebieg:

I.  

1. Ćwiczenia wstępne

                                                                                                                             Powitanie dzieci i rodziców : dzień do-bry ( uderzamy dłońmi o podłogę )

dzień do-bry ( uderzamy dłońmi o kolana )

dzień do-bry ( klaszczemy )

dzień do-bry ( klaszczemy nad głową ) .

Przywitanie się w parach ( dziecko i rodzic ); witają się nasze dłonie, łokcie, głowy, stopy, plecy, kolana  itp.

 

II.

Ćwiczenia w parach  

  • „Lustro” rodzice i dzieci siedzą naprzeciwko siebie, dziecko wykonuje dowolne ruchy, gesty, wykorzystuje mimikę twarzy, rodzic naśladuje ruchy dziecka – zmiana ról .
  • Dziecko leży na podłodze, rodzic turla go w różne strony – zmiana ról.
  • „ Naleśnik” – dziecko leży na plecach na podłodze, rodzic „zwija dziecko                            w naleśnik”„smaruje dżemem”, „ posypuje cukrem’’- zmiana ról.
  • Dziecko i rodzic siedzą na podłodze w siadzie prostym, opierają się plecami o siebie  dziecko pcha plecami rodzica – zmiana ról.
  • „ Wóz” – rodzic ciągnie za kostki dziecko , które leży na plecach .
  • „Fotelik” – rodzic w siadzie skrzyżnym , dziecko siada  opierając się plecami o rodzica, kołysanie dziecka przy dźwiękach muzyki relaksacyjnej .
  • Prowadzenie ślepca- rodzic ma zamknięte oczy, dziecko prowadzi go po sali-zmiana ról.
  • „ Tunel” – rodzic w klęku podpartym , dziecko przechodzi pod rodzicem.

 

Ćwiczenia „naprzeciwko” w parach

  • Dziecko zwija się w kłębek , rodzic próbuje go „ rozwinąć”- zmiana ról.
  • Dziecko siedzi mocno podparte na podłodze, rodzic próbuje go przesunąć – zmiana rol.
  • Dziecko i rodzic siedzą w siadzie prostym na podłodze i ślizgają się na pośladkach .

 

Ćwiczenia „razem” w parach

  • Siedząc przodem do siebie i trzymając się mocno za ręce, dziecko kładzie się na plecach, rodzic przyciąga je do siebie .
  • Stojąc przodem do siebie i trzymając się mocno za ręce, palce stóp ćwiczących złączone, dziecko odchyla się od rodzica .
  • Dziecko stoi tyłem do rodzica, nie odrywając nóg od podłogi „upada” na ręce rodzica

 

 

Ćwiczenia „razem”  w grupie

  • Huśtanie dziecka trzymając go za kostki i nadgarstki .
  • Rodzice tworza tunel (klęk podparty), dzieci czołgają się pod tunelem na plecach i na brzuchu .

 

III.

Zakończenie zajęć

  • „Płynęła sobie rzeczka” masaż relaksacyjny .
  • Wszyscy leża na podłodze z zamkniętymi oczami – relaks przy muzyce klasycznej .
  • Pożegnanie : do-wi-dze-nia ( uderzamy dłońmi o podłogę)
    • do-wi-dze-nia (uderzamy dłońmi o kolana )
    • do-wi-dze-nia  ( klaszczemy )
    • do-wi-dze-nia  (klaszczemy nad głową ) .

 

 

Rok szkolny 2014/2015

 

1.„Mali badacze”- Scenariusz zajęć otwartych w grupie dzieci 5 letnich z udziałem rodziców

Sylwia Sękowska – Moryń

 

Miejsce: sala przedszkolna grupy  5 latków.

Uczestnicy: dzieci 5 letnich wraz z  jednym z rodziców/ opiekunów.

Czas trwania: 90 min.

 

Cele ogólne:

  • integrowanie dzieci i rodziców,
  • odczuwanie radości z podejmowanego wysiłku i wspólnej zabawy,
  • wymiana doświadczeń w relacji dziecko- dziecko, dziecko- rodzic/opiekun
  • wzrost zaufania rodziców do przedszkola,
  • wzmacnianie więzi emocjonalnych miedzy rodzicem/opiekunem i dzieckiem.

 

Cele   operacyjne:

 

  • dziecko podejmuje próbę samodzielnego wykonania doświadczenia,
  • dziecko dobrze i bezpiecznie czuje się w towarzystwie dorosłego, korzysta z jego pomocy czasie doświadczeń
  • dziecko ma poczucie sprawstwa, czerpie radość z wykonanych doświadczeń,
  • łączy przyczynę ze skutkiem i próbuje przewidzieć, co się może zdarzyć,
  • współdziała w grupie podczas wykonywania doświadczeń, integruje się z grupą,
  • wdraża się do przestrzegania zasad obowiązujących w grupie,
  • czerpie radość i satysfakcję ze wspólnych działań z rodzicem.

 

 

Metody:

  • podające: – rozmowa, instrukcja dotycząca wykonania doświadczenia
  • percepcyjne: pokaz, obserwacja

 

Aktywizujące:

  • pedagogiki zabawy
  • praktyczne działanie
  • metoda samodzielnego dochodzenia do wiedzy

 

Formy:

  • Przedmiotowa: wychowanie przez działalność poznawczą zadaniową, zabawową.
  • Organizacyjna: wychowanie przez działalność grupową, zbiorową.

 

 

Pomoce:

Płyta CD z podkładem muzycznym do zabawy, chusta animacyjna, balony, piórka, 6 dużych plastikowych butelek, 6 balonów, 3 butelki octu, 3 torebki sody oczyszczonej, serwetki, łyżeczka plastikowa, pudełko z dziurką, 2 jajka, koc, latarka, 6 balonów i przyczepionymi torebkami herbaty, przedłużacz, suszarka, kubek do herbaty, kołowrotki do kręcenia papierowych kółek, kółka ozdobione kolorowymi wycinankami – kolory: żółty, niebieski czerwony, białe koła, kredki woskowe, woskowe obrazki, akwarele, nożyczki, szablon węża, nici, igła

Przebieg:

I.

  • Zabawa integracyjna z rodzicami „ Jeśli nie znasz mnie” według Pedagogiki Klanzy[1] .

Dzieci i rodzice poruszają się przy melodii z zabawy „ Mam  chusteczkę haftowaną”, na przerwę w muzyce, podchodzą do dowolnej osoby przedstawiają się  rozpoczynając zdaniem „ Jeśli nie znasz mnie, to przedstawię się. Mam na imię…….

( 5 min)

  • „Zabawa z powietrzem”. Dzieci ustawione są w kole, trzymając rozłożoną chustę animacyjną na której rozłożone są kolorowe piórka. Prowadząca prosi rodziców, aby każdy napompował balon dla swojego dziecka i nie zawiązywał. Rodzic staje przy dziecku i przekazuje mu balon. Dzieci przy pomocy strumienia powietrza próbują przesunąć piórka na chuście w ten sposób, by piórko wpadło do dużego otworu w środku chusty.

( 4 min)

 

II.

Zaproszenie rodziców do 6 stanowisk, na których będą eksperymentować razem ze swoimi dziećmi. Na każdym stanowisku  4 rodziny ze swoim dzieckiem. Możliwość przeprowadzenia eksperymentów przy jednym stanowisku, ograniczona czasem 5 minuty. ( w zależności od zainteresowania czas na danym stanowisku można przedłużyć). Rodziny przechodzą na kolejne stanowiska).

Przy każdym stanowisku – instrukcja wykonania doświadczenia. Doświadczenia zostały zmodyfikowane, dostosowane do wieku i możliwości grupy.

 

 

 

Opis stanowisk:

Balon , który sam się napełnia.”[2]

 

Do przeprowadzenia doświadczenia potrzebujemy dużej plastikowej butelki, np.                              po wodzie mineralnej, którą napełniamy do połowy octem. Łyżkę sody oczyszczonej dajemy na serwetkę. Serwetkę zwiniętą w rulon wrzucamy do butelki i szybko nakładamy na szyjkę butelki balon. Kiedy serwetka nasiąka octem, balon sam się napełnia.

 

 

„Jajeczny rentgen” [3]

 

Prześwietlanie surowego jajka w zaciemnionym miejscu. Koc rozwieszony na krzesłach, latarka, surowe jajko, pudełko z dziurą na osadzenie jajka.

 

Herbata z balonu”[4]

Na stanowisku balon z przyczepioną torebką herbatki do zaparzenia, kubek, suszarka i przedłużacz. Należy przy pomocy strumienia powietrza skierowanego na balon, wprowadzić torebkę z herbatką do kubka.

 

 

Wirujące kolory

 

Stanowisko wyposażone jest w kołowrót do kręcenia papierowych kółek z kolorowymi wycinakami. Kręcące się z dużą prędkością kółko miesza kolory np. niebieski z żółtym daje zielony. Dzieci mają do dyspozycji  zarówno gotowe, jak i służące do własnoręcznego pokolorowania plansze. Stanowisko zaopatrzone w kredki woskowe.

Woskowe obrazki”.

 

Na stanowisku przygotowane kartki, po jednej dla każdego dziecka, z gotowym wzorem naszkicowanym świecą. Zadaniem dziecka jest zamalowanie swojej kartki akwarelą . Dziecku ukazuje się obrazek.

 

 

„ Tańcząca kobra” [5]

 

Dziecko koloruje szablon, którym jest spirala w kształcie kobry. Rodzic wycina kobrę i zawiesza na nitce. Gdy wąż będzie już gotowy, zbliżamy go do kaloryfera. Kobra sama wiruje. Ruch węża spowodowany jest unoszeniem się ciepłego powietrza znad kaloryfera.

 

III.

  • Zabawa na zakończenie „ Uśmiechnięta buzia”. Rodzice i dzieci wskazują wzajemnie części twarzy zgodnie z tekstem wierszyka „ Kropka, kreska” (autor nieznany). kropka-oczy, kreska- nos, kreska- usta okrągłe kółeczko- cała głowa.

„ Kropka, kropka

Kreska, kreska

Okrągłe kółeczko

Uśmiechnięte mamy buzie

Jak złote słoneczko”

  • Podziękowanie dzieciom i rodzicom za mile spędzony czas.

 

 

2. „ Nie wyrzucaj tego- zrób coś fajnego” – scenariusz warsztatów ekologicznych.

Sylwia Sękowska – Moryń

 

Miejsce: sala gimnastyczna w Zespole Szkół Ogólnokształcących im. B Chrobrego w Gubinie

Uczestnicy:  dzieci 5 letnich oraz jedno z rodziców/opiekunów

Czas trwania: 120 min

 

Cele ogólne:

  • Kształtowanie czynnej postawy wobec ochrony przyrody- wypraco­wanie go­towości i umiejętności działań w środowisku przyrodniczym mającym na celu jego ochronę.
  • Uświadomienie zagrożeń wynikających z nadmiernego zaśmiecenia środowi­ska.
  • Stwarzanie warunków do różnorodnej aktywności dzieci i rodziców w toku stawianych zadań do realizacji.

 

Cele operacyjne:

Dziecko:

  • Jest wrażliwe na piękno przyrody.
  • Rozumie konieczność jej ochrony przed negatywną ingerencją człowieka.
  • Zna zasady zachowania w lesie, wykazuje życzliwą postawę wobec przyrody.
  • Potrafi segregować śmieci.
  • Poznaje sposoby wykorzystania surowców wtórnych w zabawie;
  • Potrafi zaprezentować się na wybiegu.
  • Czerpie radość i satysfakcję ze wspólnych działań z rodzicem.

 

Rodzice:

  • Integrują się z wszystkimi dziećmi z grupy.
  • Biorą aktywny udział we wspólnej zabawie.

 

Metody:

  • podające: – rozmowa, instrukcja dotycząca wykonania doświadczenia
  • percepcyjne: pokaz, obserwacja

 

Formy:

  • Przedmiotowa: wychowanie przez działalność poznawczą zadaniową, zabawową.
  • Organizacyjna: wychowanie przez działalność grupową, zbiorową.

 

Pomoce:

Scenografia-zaśmiecony las, wykonana z surowców wtórnych, szyld Turniej Ekologiczny Przedszkolaków, strój Kubusia Puchatka dla prowadzącego, tabliczki z cyframi do oznakowania zespołów, wiaderka z napisami do zbierania śmieci, pojemniki do zbierania punktów, nakrętki plastikowe od butelek – punkty, zestawy „Mały budowniczy”- przygotowane z nieużytków, kartki z pytaniami do losowania, Ekologiczny „wybieg”, plastikowe butelki, kubeczki, wiaderka z wodą, słomki od napojów, niebieska folia, koperty z obrazkami do uzupełnienia umowy ekologicznej, odtwarzacz CD, płyta z muzyką relaksacyjną „odgłosy lasu”, piosenki:  „Duszki, duszki”- „ ABC. Zabawy słowno- muzyczne sześciolatka” CD 2, „My chcemy grać w zielone”, sł./muz. Majka Jeżowska, płyta CD pt.„Radio bajka”, „Moja planeta” sł./muz. Majka Jeżowska, płyta CD pt.„Radio Bajka”, medale ekologiczne dla  dzieci( załącznik 1), dyplomy dla dorosłych uczestników.

 

Przebieg:

I.

1.Powitanie rodziców i dzieci

   Podział rodziców i dzieci na zespoły. Każdy z uczestników losuje kolorowy emblemat.

       ( emblematy w 4 kolorach- po 12 uczestników w jednym zespole) ( 4 min).

2.Przywitanie z Kubusiem Puchatkiem – gospodarzem spotkania.                                                          (nauczycielka w stroju Kubusia Puchatka)

Kubuś Puchatek przybywa przy dźwiękach piosenki „Kubuś Puchatek”, (płyta CD).

„Witam wszystkich, którzy kochają przyrodę,

witam wszystkich, którzy szanują przyrodę,

witam wszystkich, którzy martwią się o nią i chcą jej bronić,

witam wszystkich, którzy lubią się dobrze bawić i zapraszam do zabawy.”

„Kubuś”, wsłuchany w odgłosy lasu, ogląda zaśmiecony las i wyraża swój niepokój o los zwierząt i roślin w nim żyjących, a także o los ludzi go niszczących bezmyślnie. Prosi dzieci i rodziców o pomoc.( 5 min).

(cichy podkład muzyczny-„Odgłosy lasu”)

II.

1. „Spacer ekologiczny zespołów”– zespoły otrzymują wiaderko z etykietą, co należy do niego zbierać (papier, plastik lub metal), wybierają się do lasu. Każdy uczestnik może włożyć tylko 3 odpowiednie śmieci, łącznie w wiaderku może być, więc 9 śmieci zgodnych z etykietą. ( 5 min)

2. „Był las…” – zespoły słuchają tekstu opowiadanego przez Kubusia Puchatka o wizycie grupy turystów w lesie. Każdy zespół ma kosz i zgniecione śmieci. Zadanie polega na tym, by każde złe zachowanie bohaterów opowiadania zaznaczyć wrzuceniem śmiecia do kosza. Maksymalnie można wrzucić 7 śmieci .( tekst własny).

Pewnego dnia podglądałem grupę turystów, która przyjechała do lasu na wycieczkę. Kiedy wysiedli z samochodu rozłożyli koc i włączyli radio na cały regulator.  Następnie przygotowywali piknik rozkładając przywiezione smakołyki. Po posiłku jeden z chłopców wrzucił puste butelki pod krzaki, podbiegł do drzewa i złamał mu sporą gałązkę. Potem biegał z tą gałązką i wymachiwał na wszystkie strony. Dwie dziewczynki pozbierały papierki i schowały je do kieszeni, ponieważ nie było tam kosza. Kierowca postanowił umyć swój nowy, piękny samochód w rzece. Pewien młodzieniec wykopał dziurę i zasadził w nim nowe drzewko, które przywiózł ze sobą. Zauważyłem tez dziewczynkę, która podeszła do drzewa z małym nożykiem w ręce i zaczęła nim wycinać w korze drzewa jakieś literki. Pewna pani z małym dzieckiem wzięła koszyk i chodziła po lesie szukając grzybów. Towarzysząca im dziewczynka deptała wszystkie napotkane grzyby. Chłopiec, który biegał z gałązką zatrzymał się nagle i wszedł na drzewo, zdjął z niego ptasie gniazdo. Dumny ze swej zdobyczy pobiegł pokazać je innym. Kiedy samochód był już umyty wszyscy wsiedli do niego i odjechali. A las proszę was westchnął żałośnie.  ( 15 min)

Wspólne śpiewanie piosenki „ Duszki, duszki”  

3. „Mały budowniczy” – zespoły otrzymują zestawy do budowania składające się z nieużytków: pudełek różnej wielkości, kubków po jogurtach – zestawy są identyczne, zapakowane w kartoniki i zawiązane wstążką. Zadanie polega na zbudowaniu w jak najkrótszym czasie (3 min.) jak najwyższego, pięknego zamku. 

4. „Wybierz prawidłowa odpowiedź” – zespoły losują pytanie i po wysłuchaniu jego treści mają za zadanie spośród trzech odpowiedzi wybrać prawidłową. ( 20 min).

 

Propozycje pytań:

  • Czy kwiatem chronionym jest:
    • przebiśnieg;
    • róża;
    • tulipan?

Dodatkowo: Co to znaczy, że jest chroniony?

 

  • Segregując odpady, co wrzucamy do pojemnika na plastik?
    • szklane butelki;
      • butelki plastikowe;
      • pudełka?

Dodatkowo: Po co jest segregacja?

 

  • Ø Co powstaje z przetworzenia makulatury?
    •  buty;
    •  lekarstwa;
    •  nowe zeszyty, książki?

 Dodatkowo: Co to jest makulatura?

 

  •  Co to jest recykling?
  • wyścig samochodowy;
  • powtórne wykorzystanie zużytych surowców, materiałów odpadowych;
  • przyjęcie urodzinowe?

Dodatkowo: Jakie materiały można wykorzystać powtórnie?

 

  •  Co można robić w lesie?
    • odpoczywać, zbierać grzyby;
    • krzyczeć, hałasować;
    • samowolnie rozpalać ognisko?

Dodatkowo: Dlaczego nie można w lesie hałasować?

 

  • Który pojazd nie zanieczyszcza środowiska naturalnego, jest ekologiczny?
    • samochód;
    • rower;
    • motor?

Dodatkowo: Co, prócz spalin pojazdów, zatruwa powietrze?

 

  •  W jaki sposób możemy pomagać ptakom przetrwać zimę?
    • budować dla nich gniazda;
    • zamykać je w klatkach;
    • dokarmiać w karmnikach?

Dodatkowo: Za co cenimy dzięcioła?

 

  • Czy, aby zasadzić drzewo, należy:
    • włożyć do ziemi gałązkę;
    • włożyć do ziemi ukorzenioną sadzonkę;
    • włożyć do ziemi listek?

Dodatkowo: Jak nazywa się pora roku, w której drzewa gubią kolorowe liście?

 

III.

   Prezentacja strojów ekologicznych – część I –  Na sali rozwinięty zostaje ekologiczny „wybieg”,

   wykonany z kolorowych czasopism, losowo wybrane zespoły prezentują swoje stroje ekologiczne, za  które otrzymują od 1- 3 punktów. Prezentacji towarzyszy  piosenka „ My chcemy grać w zielone”.  ( 20 min).

IV.

1.„Kwiatek chce wody” – zespoły otrzymują pojemnik z wodą i mały kubeczek do jej nabierania. Zadanie polega na przeniesieniu kubeczkiem wody do plastikowego „wazonu” z kwiatkiem, tak, by jak najmniej wody „zgubić” po drodze i zadanie wykonać jak najszybciej. Drużyna może otrzymać od 1-3 punktów. ( 5 min)

2.„Kręgle ekologiczne” – zespoły kolejno toczą piłki do ustawionych12 butelek (kręgli) po jogurcie, tak, by jak najwięcej „kręgli” przewrócić. Drużyna otrzymuje 1 punkt. ( 5 min).

3.„Czyste stawy”( z ćwiczeniem oddechowym) – zespoły otrzymują tacki zasłonięte niebieską folią, imitujące staw. W stawie oprócz ryb pływa dużo śmieci. Zadaniem zespołów jest za pomocą rurki od napojów przenieść elementy niepotrzebne w wodzie, śmieci, ze stawu na stół. Drużyna otrzymuje 1-3 punktów. ( 10 min).

4. „Umowa małych przyjaciół przyrody” – zespoły otrzymują koperty z obrazkiem. Obrazki będą potrzebne, by uzupełnić treść umowy na dużym arkuszu papieru. Prowadzący czyta treść umowy zatrzymując się na wykropkowanych miejscach. Zadanie polega na tym, by rozpoznać, w którym miejscu pasował będzie obrazek z koperty i zgłosić to w odpowiednim momencie. ( 10 min).

Treść umowy

Dziś ekologia – modne słowo,

Przyrodę wszyscy chcemy mieć zdrową.

Jej przyjaciółmi się ogłaszamy,

Od dziś przyrodzie przyrzekamy:

  • Nie płoszymy………………w lesie! (zwierząt)
  • Nie niszczymy ptasich ……………! (gniazd)
  • Nie depczemy……………! (kwiatów)
  • Nie łamiemy ……………! (gałęzi)
  • Śmieci rzucamy do …………… lub zabieramy ze sobą! ( kosza)
  • Segregujemy odpady i wrzucamy je do odpowiednich……………! (pojemników)
  • W zimie dokarmiamy ……………! (ptaki)
  • Chronimy ………………! (przebiśniegi)

 5. Zakończenie  warsztatów

Podliczenie punktów przez nauczycielki prowadzące grupę i ogłoszenie wyników.

Podziękowanie uczestnikom, wręczenie dyplomów dla dzieci i rodziców .

Wspólne zaśpiewanie piosenki „ Moja planeta”.

 

 

Załącznik nr 1

medal

Medal Ekologa

3. „ Mamo, Tato idę do szkoły” – Scenariusz warsztatów dla dzieci  5 letnich  i rodziców.

Miejsce: sala przedszkolna grupy 6 latków

Uczestnicy: dzieci  5 letnie   wraz z  jednym z rodziców/opiekunów.

Czas trwania:  120 min

 

 

Cele główne:

  • Wspomaganie dzieci w rozwijaniu ich uzdolnień.
  • Kształtowanie czynności intelektualnych potrzebnych im w dalszej edukacji.
  • Wspieranie dziecięcej ciekawości, aktywności.
  • Umożliwienie rodzicom w sposób bezpośredni i atrakcyjny doświadczania wspólnego działania z własnym dzieckiem.

 

Cele kierunkowe:

  • Stosowanie przez dziecko zdobytych w toku zajęć i zabaw, umiejętności i doświadczeń.
  • Kształtowanie procesów myślowych, mowy, słuchania i rozumienia.
  • Doskonalenie umiejętności koncentrowania się na wykonywanym działaniu.
  • Rozpoznawanie figur geometrycznych, nazywanie ich i umiejętne manipulowanie nimi.
  • Integracja dzieci i rodziców.

 

Cele   operacyjne:

Dziecko:

  • Nazywa litery drukowane, te które zna..
  • Potrafi rozwiązać zagadkę.
  • Dokonuje analizy fonemowej.
  • Układa zdanie do obrazka, przelicza wyrazy w zdaniu.
  • Na podstawie słownego opisu wskazuje obrazek.
  • Korzystając z pomocy rodzica/opiekuna układa podpis do obrazka.
  • Posługuje się określeniami określającymi położenie przedmiotów w przestrzeni.
  • Zna i prawidłowo nazywa figury geometryczne.

 

Formy:

  •  Przedmiotowa – działalność poznawcza, zadaniowa, zabawowa
  • Organizacyjna  – działalność indywidualna, zbiorowa

 

Metody:

  • Podająca
  • Praktyczna
  • Problemowa – realizacja zadań i poleceń nastawionych na osiąganie zamierzonego celu

 

 

Pomoce:

Wiersz „Pajacyk”, emblematy liter w kolorze czarnym i kolorowe małe i wielkie, cyfry,  figury do zagadek, figury geometryczne, figury do zagadek dotykowych, obrazki, podkład muzyczny na płycie CD, karty pracy nr 38,42,  – zestawy ćwiczeń usprawniających percepcje słuchową i wzrokową na płycie CD-ROM (2010).Diagnoza gotowości dziecka do podjęcia nauki szkolnej. Warszawa: WSiP.

 

Przebieg:

 

  1. Zaproszenie rodziców i dzieci do wspólnej zabawy. Uczestnicy tworzą dwa koła zewnętrzne, to rodzice/opiekunowie, wewnętrzne to dzieci. Dzieci zwrócone są twarzą do rodziców/opiekunów. Dzieci witają rodziców/opiekunów rymowanką „ Chodźcie wszyscy tu do koła”[6]

Jak to miło i wesoło      – uderzają dłońmi w uda

Gdy rodzice są wokoło  – klaszczą w dłonie

Hurra!                            –  wyskakują z rękoma w górę

Zabawę powtarzają rodzice/opiekunowie taka samą rymowanką, ( zmiana wyrazu:

rodzice na dzieci). ( 5 min).

  1.  Rodzice losują emblematy liter drukowanych w kolorze czarnym, dzieci wybierają taką samą w dowolnym kolorze. ( 3 min).

 

  1. „Bal literek” – wszyscy uczestnicy tańczą przy muzyce, na przerwę w muzyce dobierają się parami wg poleceń:

– litera wielka drukowana i mała drukowana

– drukowana w kolorze czarnym i drukowana kolorowa.  ( 5 min).

 

  1. Wyszukiwanie samogłosek w szeregach podawanych głosek (percepcja słuchowa)

nauczyciel wypowiada szeregi głosek, gdy dzieci i rodzice usłyszą poszukiwaną     samogłoskę reagują w określony sposób(tupnięcie, podskok, klaśnięcie)                          np. poszukiwana jest samogłoska „a” w szeregu głosek k,d,e,a,o,i,u,a,g,a. ( 4 min).

 

  1. Zabawa „Dobierz parę” – dzieci dobierają obrazki których nazwy kończą się tą samą głoską ; wypowiadają przy tym ostatnią głoskę i nazwę przedmiotu. Dla każdego dziecka w kopercie przygotowany jest ten sam zestaw obrazków.

kot- tort, mak-rak, piłka- lalka,  banan-telefon, kredki-nożyczki. ( 10 min).

 

  1. Zabawa „ Jaki to obrazek” – dzieci nazywają obrazki, kolorują tyle kwadratów pod obrazkami, ile znajduje się sylab w nazwie obrazka. ( 10 min).

      (Percepcja słuchowa i wzrokowa- karta pracy 38) [7]

 

  1. Zabawa „Dobierz obrazki” – dzieci otrzymują karty pracy, nazywają obrazki znajdujące się na nich wyszukują obrazki, które kończą się taką sama głoską. ( 10 min).                                                                                                                            (Percepcja słuchowa i wzrokowakarta pracy 42)[8]

 

  1. Zabawa „ Co to jest?” prowadząca opisuje przedmiot ( obrazki zawieszone są na tablicy) dziecko odnajduje obrazek i wspólnie z rodzicem liter alfabetu ruchomego układa podpis do obrazka.( 20 min).
  2. Zabawa ruchowa „Pociąg” –  stacje z literami alfabetu. Każde dziecko wysiada na stacji wg zasady podanej przez nauczyciela np. na stacji A wysiadają dzieci których imiona kończą się głoską „a”. ( 10 min).

 

  1. Zabawa „ Zgaduj- zgadula” dzieci wraz z rodzicami siedzą na dywanie, słuchają zagadek, wspólnie z rodzicami wybierają odpowiednia figurę geometryczną, która jest rozwiązaniem zagadki. ( załącznik 1)  ( 8 min).

 

  1. Zagadki dotykowe „ Co to za figura?” inspirowane metodą Marii Montessori                              ( rozwijanie zmysłu dotyku i rozpoznawania kształtów figur geometrycznych). Dzieci            i rodzice dotykiem rozpoznają figury geometryczne wykonane z futerka, przyklejone na tekturze, przypięte na tablicy i zasłonięte. ( 10 min).

 

  1. Zabawa „Kolorowy pajacyk” – dzieci z figur geometrycznych układają obrazek wg instrukcji nauczyciela zawartej w wierszu.( 5 min).

  „Pajacyk”
Przedszkolaczek Jacek, to majster nie lada
popatrzcie jak sprawnie pajacyka układa.
Duży kapelusz trójkątny,
jedno koło to jest głowa,
z boków dwa trójkąty.
Trzeba jeszcze zrobić z prostokątów dużych – nogi
żeby pajacyk się nie oburzył.
Prostokąty małe to jego buciki i już jest gotowy żeby z nami liczyć.

 

 

  1. Zabawa „ Kolorowy domek”- dzieci otrzymują karty pracy, na których znajduję się domek, naklejają poszczególne elementy zgodnie z instrukcją:

– kota przed domem

– słońce nad choinką

– grzybek pod choinką

– budę obok domu

– chmurę po lewej stronie komina

– kwiatek w oknie

Po wykonaniu zadania wspólnie z rodzicami kolorują obrazek ( 15 min).

 

  1. Ćwiczenie relaksacyjne „ Leniwe ósemki”. Wszyscy uczestnicy stojąc w kole wykonują poziome „ósemki” prawą a następnie lewą ręką.( 5 min).

 

14. Zakończenie warsztatów, wszyscy uczestnicy dziękują sobie za wspólnie spędzony czas.

 

 

Załącznik 1

 

Powiem tylko jestem szczery

Ujrzysz u mnie boki cztery

Cztery kąty i wierzchołki

Obce mi są różne dołki

Moje boki są równiuteńkie

A cztery kąty prościuteńkie

Myślę, że wszyscy poznacie jaką figurę

Przed sobą macie

 

Mam trzy boki i wierzchołki

Trzy mam kąty i odcinki

Twoja buzia mówi mi

Że odgadniesz

Raz dwa trzy

 

Toczę, toczę się wesoło

I do wszystkich macham w koło

Początku nie mam ani końca

Podobne jestem do słońca

Wszyscy mnie doskonale znacie

Myślę, że gotową odpowiedź macie

 

Mam cztery boki równe parami

Chociaż  różniące się długościami

Nie jestem jednak kwadratem

A tylko jego bliskim bratem

Tak jak on cztery kąty proste mam

Lecz nie jestem taki sam

Tera już pewno poznacie kogo przed sobą macie

 

 

4. „Dbamy o zdrowie”- Scenariusz zajęć warsztatowych dla rodziców i dzieci 5 letnich

Sylwia Sękowska – Moryń

 

Miejsce: sala przedszkolna grupy 5 latków

Uczestników: dzieci 5 letnie oraz jedno z rodziców .

Czas trwania:  120 min.

 

Cele :

Ogólne:

  • Kształtowanie właściwych nawyków higienicznych w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się

chorób.

  • Ukazanie pozytywnych wzorców zachowań w celu kształtowania postaw tolerancji i                         wrażliwości.
  • Efektywne współdziałanie rodziców i dzieci.
  • Wyrabianie zdolności rozpoznawania podstawowych zagrożeń zdrowotnych i zapobiegania im
  • Popularyzacja higieny jamy ustnej.
  • Kształtowanie kultury zdrowotnej i humanitarnych postaw w zakresie wrażliwości człowieka.

 Operacyjne:

  Dziecko:

  • przestrzega zasad bezpieczeństwa podczas nauki, zabawy i odpoczynku,
  • zna zasady higieny osobistej,
  • rozumie potrzebę pomagania innym, rozwija w sobie uczucie empatii,
  • umiejętnie współdziała z rówieśnikami i dorosłymi,

 

Metody:

  • Czynna – zadań stawianych do wykonania
  • Słowna – objaśnienia, instrukcje, zagadki

 

Formy :

  • Przedmiotowa – działalność poznawcza, zadaniowa, zabawowa
  • Organizacyjna  – działalność indywidualna, zbiorowa

grupa podzielona na cztery 6- cio osobowe drużyny

Pomoce:

  • emblematy jabłek jako punkty dla drużyn.
  • plakietki do oznaczenia drużyn ( jabłka, gruszki, truskawki, pomarańcze ).
  • plansze  „Talerz zdrowia”( x 4) oraz emblematy symbolizujące  produkty zawierające witaminy A, B, C, D.
  • Owoce i warzywa do degustacji ( cytryna , pomidor , ogórek , rzodkiewki, papryka , pomarańcza , banan, kiwi, banan ).
  • Opakowania po różnych produktach spożywczych.
  • Pudełka kartonowe oznaczone emblematami drużyn .
  • Przybory i kosmetyki ( gąbka , szczoteczka do paznokci , mydło , grzebień, szczotka do włosów , szczoteczka do włosów , szampon ).
  • Opowiadanie „O księżniczce Zuzance i rycerzu Witaminku”(załącznik 1)

 

  • Zagadki i szklana kula której będą losowane zagadki.( Załącznik 2)
  • 4 sylwet dzieci i emblematy przedstawiające różne części garderoby na różne pory roku.
  • 4 kopert z umieszczonymi w środku 2 obrazkami przedstawiającymi czynności higieniczne.
  • Dyplomy dla wszystkich uczestników konkursu ( załącznik 3).

.

Literatura: Mikołajczyk K, Rzepecka M, Buszkiewicz A. (2003).Poradnik metodyczny

Super Wiewiórka – Przyjaciółka Oli i Kuby. Warszawa: PCK

Frątczak E., Frątczak J.( 1996). Edukacja zdrowotna dzieci przedszkolnych.

Toruń: Turpress                   

                     

 

Przebieg:

I.

1. Powitanie wszystkich uczestników zabawą      ( 2 min)                                                                                                    „ Witam wszystkich, którzy……lubią mleko,

pamiętają o myciu zębów rano i wieczorem,

chrupią marchewkę na surowo.

Każdy z uczestników macha do prowadzącej, po usłyszeniu określenia z którym się identyfikuje.

 

2. Nauczycielka recytuje wiersz:

 

B. Lewandowskiej „ Na zdrowie” ( 2 min)

3. Losowanie emblematów-owoców i podział na 4 drużyny po 6 dzieci. Kapitanem każdej drużyny jest rodzic. Ponadto do drużyny dołączają rodzice( po 5 rodziców). Omówienie punktacji, każda drużyna na tablicy punktowej przypina swoje emblematy. ( 5 min)

 

II.

 

Zadanie 1

„Talerz zdrowia”

W oparciu o opowiadanie „ O księżniczce Zuzance i rycerzu Witaminku”, drużyny wybierają emblematy produktów wymienionych w opowiadaniu i umieszczają je na „talerzach zdrowia”( wyciętych z kolorowego brystolu). Punkt otrzymuje drużyna, która umieści na talerzu wszystkie emblematy związane ze zdrowym odżywianiem, występujące w opowiadaniu.  ( 5 min).

(Załącznik 1)

 

Zadanie 2

„ Kalambury”

Każda drużyna otrzymuje kopertę w której umieszczony  jest obrazek przedstawiający czynności higieniczne. Wybrana przez drużynę osoba przedstawia czynność narysowaną na kartce, zadaniem pozostałych członków  drużyny jest odgadnąć co to za czynność. Za prawidłowe odgadnięcie nazwy czynności drużyna otrzymuje punkt. ( 5 min).

 

 

Zadanie 3

„ Jakie to warzywo lub owoc”.                                                                                                                            Kolejno członkowie drużyn rozpoznają na podstawie smaku , nazwę warzywa lub owocu za prawidłowe odgadniecie drużyna otrzymuje punkt . Uczestnicy mają zawiązane oczy .( 5 min).

 

Zadanie 4

„ Zdrowe jedzenie”.                                                                                                                                                                 Drużyny wybierają spośród produktów spożywczych (opakowania po artykułach spożywczych) te, które wpływają na zdrowe i mocne kości . Każda drużyna ma inny zestaw produktów . Punkt otrzymuje drużyna , która wymieni wszystkie z dostępnych opakowań .( 5 min).

 

Zadanie 5

„ Co masz w pudełku?”.                                                                                                                                      Każda drużyna otrzymuje pudełko oznaczone odpowiednim emblematem pasującym do danej drużyny , poprzez otwór w pudełku członkowie drużyn odgadują kolejno nazwy przedmiotów umieszczonych w pudełkach oraz ich przeznaczenie.

Następnie drużyny segregują przedmioty w sposób następujący :

  • przybory i kosmetyki do higieny jamy ustnej;
  • przybory i kosmetyki do higieny całego ciała;
  • przybory i kosmetyki do pielęgnacji włosów;

 

 

Zadanie 6

„Zagadki czyściocha”

Kapitan drużyny- rodzic losuje dwie zagadki dla swojej drużyny. Drużyna wspólnie naradza się jak powinna brzmieć prawidłowa odpowiedź, jeśli jest ona właściwa drużyna otrzymuje dwa punkty. (5 min).

(Załącznik  2)

 

Zadanie 7

,, Strój na porę roku”                                                                                                                                                       Na tablicach oznaczonych emblematami poszczególnych drużyn, znajdują się przypięte postacie dzieci oraz różne części garderoby, należy dopasować ubranie zgodnie z porą roku- zima, jesień, lato. Każda drużyna dopasowuje ubranie do innej pory roku. Za prawidłowo wykonane zadanie drużyna otrzymuje punkt.                                                                                 

 

Zadanie  8

Plakat „To służy zdrowiu, to szkodzi zdrowiu”.                                                                                                                                                 Drużyny  otrzymują kolorowe czasopisma i wycinają odpowiednie ilustracje i wykonują plakat. Zaprezentowanie plakatu wszystkim uczestnikom.

 

Podsumowanie

 

1. Podliczenie przez  prowadzącą uzyskanych punktów przez poszczególne drużyny.

2 .Wręczenie wszystkim uczestnikom – Dyplomów i znaczków „ Super Wiewiórka”

3. Zdrowy poczęstunek dla wszystkich uczestników .

Załącznik 1

 

„ O księżniczce Zuzance i rycerzu Witaminku”

 

Księżniczka Zuzanka jadła tylko słodycze. Pewnego dnia ciężko zachorowała. Król ogłosił, że ten kto uzdrowi księżniczkę otrzyma połowę królestwa i rękę księżniczki. I chociaż przybyło wielu śmiałków, żaden nie potrafił pomóc Zuzance. Aż pewnego dnia zjawił się w lśniącej zbroi rycerz Witaminek. Przywiózł czarodziejskie produkty i lekarstwa, których nie można było dostrzec. Zaczarowane lekarstwa miały jednak swoją nazwę – Witamina A, Witamina B, Witamina C, Witamina D. Rycerz Witaminek przez 7 dni podawał Zuzance :

 

  • mleko, ser, marchewkę, pomidory, tam ukryta była witamina A,
  • jajka, ziarna, orzechy, ser, tam ukryta była witamina B
  • cytrynę, paprykę, cebulę, znajdowała się tam witamina C
  • wątróbkę, mleko, rybę, żółtko jajek, to witamina D

 

Gdy księżniczka wyzdrowiała obiecała, że słodycze będzie jadła tylko w jeden dzień wyznaczony przez króla i to w małych ilościach. A każdego dnia na jej talerzu będą znajdowały się produkty , którymi częstował ją rycerz Witaminek przez 7 dni. Tak jak król obiecał oddał Witaminowi połowę królestwa, a księżniczka została królową Witaminką.

 

Załącznik 2

 

Mydła i wody pilnie unika.

Co weźmie do rąk, wszystko poplami.                                                                                                                      Jak takiego nazwać chłopczyka                                                                                                                               Ja wiem, nie powiem. Nazwijcie go sami.

(brudas)

 

Kwadratowa, kolorowa albo biała bywa.                                                                                                              W kieszeni ją nosisz, często ją używasz.

(chusteczka)

 

Dziurki w niej, jak w serze.                                                                                                                           Żyła w morzu na dnie.                                                                                                                                           Do wanny ją bierzesz, bo umie myć ładnie.

(gąbka do mycia)

 

Używasz go często, wieczorem i rano.                                                                                                  Przypomina przedmiot, którym grabią siano.

(grzebień)

 

Bardzo proszę wszystkie dzieci, by rzucały do mnie śmieci.

(kosz)

 

Odkręcasz go w łazience, to wielka wygoda.                                                                                                   Zaraz umyjesz ręce, już czysta leci woda.

(kran)

 

Bywa w ramach lub bez ramy, często w nim się przeglądamy.                                                                     Ono zawsze powie szczerze, czy wyglądasz jak należy.

(lustro)

 

W małym pomieszczeniu jest wody najwięcej.                                                                                                   Tutaj bierzesz prysznic i szorujesz ręce.

(łazienka)

 

Przyjemnie pachnie, ładnie się pieni, a brudne ręce w czyste zamieni.

(mydło)

 

Schowała się w tubie- używać jej lubię                                                                                                                         A i mała szczotka chętnie się z nią spotka.

(pasta do zębów)

 

Pieni się płyn z butelki.                                                                                                                                                                Zamienia się w bąbelki.                                                                                                                                           Nieraz głowę ci zmywa.                                                                                                                                                Czy wiesz jak się nazywa?

(szampon)

 

 

Załącznik nr 3

Dyplom


[1] Urszula Bissinger- Ćwierz  ( 2007 ). Muzyka i ruch dla każdego. Lublin: KLANZA

[2]  Anita von Saan  ( 2002 ).365 eksperymentów na każdy dzień roku. Wydaw. Rea, s. 154

[3] Anita von Saan  ( 2002 ). 365 eksperymentów na każdy dzień roku. Wydaw.  Rea, s. 26

 

[4] Anita von Saan  (2002). 365 eksperymentów na każdy dzień roku. Wydaw. Rea, s. 91

[5] Anita von Saan  (2002). 365 eksperymentów na każdy dzień roku. Wydaw. Rea, s. 99

[6] Kędzior- Niczporuk E.(red.) (1998). Wprowadzenie do pedagogiki zabawy. Lublin: KLANZA

[7]  Okraska- Ćwiek B, Walczak- Sarao’ M. (2010). Diagnoza gotowości dziecka do podjęcia nauki szkolnej.

Karty wyrównawcze . Płyta CD- ROM. Warszawa :WSiP

[8]  Tamże.